Zwykłe szkło typu float pęka na duże, ostre i niebezpieczne kawałki, którymi łatwo można się zranić. Proces hartowania sprawia, że na powierzchni szkła wytwarzane są naprężenia ściskające (napięcie powierzchniowe), a wewnątrz równoważące je naprężenia rozciągające (naprężenia wewnętrzne), dzięki czemu zwiększa się trwałość i wytrzymałość paneli szklanych. Szkło hartowane pęka w sposób „bezpieczny”, czyli rozpada się na małe i niegroźne kawałki o tępych krawędziach, zmniejszając do minimum ryzyko zranienia.
Produkcja szkła hartowanego wygląda następująco: szkło float przycinane jest do pożądanego kształtu, a następnie umieszczane w piecu do hartowania. Panele szklane podgrzewane są do temperatury 600 stopni, a następnie szybko chłodzone zimnym powietrzem, powodując zahartowanie się szkła. W ten sposób powstaje szkło bezpieczne. Szkło hartowane bezpieczne musi być stosowane w przypadku szyb drzwiowych, każdego rodzaju oszklenia przylegającego do drzwi oraz oszkleń znajdujących się na niskiej wysokości. Są to miejsca, gdzie do wypadków związanych z pękaniem szkła dochodzi najczęściej.
Główną zaletą szkła hartowanego jest fakt, że jest ono 4-5 razy bardziej wytrzymałe niż szkło float. Szkła hartowanego nie można jednak poddawać dalszej obróbce (ciąć, wiercić, profilować), ponieważ jego struktura służy temu, aby rozkładać napięcie (szkło rozpęknie się na całej powierzchni). Potencjalna obróbka szkła powinna się zatem odbyć przed procesem hartowania.
źródło: IQ Glass
