W swej historii Wawel przez ponad 100 lat pełnił funkcję koszar wojskowych. Było to w czasie przynależności Krakowa do Cesarstwa Austriackiego, kiedy to istniejące budowle zostały zaadaptowane przez wojska cesarskie na cele wojskowe. Prace konserwatorskie i renowacyjne rozpoczęte po opuszczeniu koszar przez wojska w 1911 roku trwają, z przerwami na wojenne zawieruchy, nieustannie do dziś. A jak wiadomo, renowacja zabytków to zadanie dla miłośników detali. Zwolennikom długich seryjnych produkcji trudno się tu odnaleźć. Jak robią to na Wawelu?
Krakowskie Przedsiębiorstwo Rewaloryzacji Zabytków (PRZ) przeprowadziło wymianę stolarki w budowlach dawnego austriackiego szpitala wojskowego, położonych w Kompleksie Wawelskim. Zgodnie z wytycznymi indywidualnego projektu architektonicznego projektantów administracji Wzgórza Wawelskiego firma wyprodukowała, a następnie częściowo wymieniła, i częściowo zmodernizowała 60 jednostek okiennych. – Okna pozbawione zostały widocznych elementów, znanych współczesnym użytkownikom okien, np. zastosowano drewniane osłony okapników aluminiowych czy specjalny rodzaj listwy przymykowej. Zachowane natomiast zostały widoczne, oryginalne elementy okucia od strony wewnętrznej – klamki i zawiasy. – wyjaśnia kierownik stolarni PRZ S.A., Wiesław Rojek.
Prace przebiegały w dwóch etapach. Etap I: termomodernizacja
Zewnętrzna część okien skrzynkowych została wyjęta i zastąpiona nowym elementem: oknem dębowym z szybą termoizolacyjną, uszczelkami oraz z okuciami obwiedniowymi Roto.
Etap II: renowacja
Wewnętrzna część poddana została gruntownej renowacji, polegającej na wypełnianiu masą ubytków i pęknięć, usunięciu złuszczonej farby, wymianie wybrakowanych elementów stolarki (listwy, słupki, szprosy), wymianie szyb i uszczelek, szlifowaniu i malowaniu.
Zarówno skrzydło wewnętrzne, jak i zewnętrzne otwierają się obecnie do wewnątrz. Skrzydła wewnętrzne, szersze i wyższe, są przymocowane do ościeżnic, a zewnętrzne – węższe i niższe, przymocowane do krosna, na trwałe złączonego z ościeżnicą. Konserwacja miała na celu poprawienie parametrów technicznych okien, a dobór komponentów i ich zastosowanie – jak najwierniejsze oddanie charakteru zastanej stolarki.



