Muzeum na Majdanku odsłoniło fragment historycznej drogi obozowej wybudowanej przez więźniów Majdanka przy użyciu macew – nagrobków pochodzących z lubelskich cmentarzy żydowskich.
„Okno czasu” to stalowa konstrukcja ze świetlikami ze wzmocnionego szkła, przez które widać macewy. Realizacją tego nietypowego projektu zajęło się przedsiębiorstwo JUR-AND. Znajduje się ona w miejscu drogi przebiegającej przez część gospodarczą byłego obozu. Ideą projektu było wyeksponowanie i zabezpieczenie fragmentów nagrobków odkrytych podczas remontu muzealnych dróg i chodników przy jednoczesnym zachowaniu oryginalnej struktury traktu. Projekt nie tylko przybliża historię funkcjonowania obozu koncentracyjnego na Majdanku, ale dokumentuje także dzieje lubelskich Żydów. Uzupełnieniem gabloty jest tablica z krótkim komentarzem historycznym w trzech językach: polskim, angielskim i hebrajskim.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej w Lublinie mieszkało około 40 tysięcy Żydów, co stanowiło jedną trzecią ogółu wszystkich mieszkańców miasta, a gmina żydowska posiadała trzy cmentarze. Podczas okupacji Niemcy niszczyli nekropolie, a nagrobki przywozili na teren obozu na Majdanku, gdzie więźniowie musieli układać je jako umocnienie dróg wewnętrznych.
Okupacyjną historię Lublina dokumentuje również 10 tablic zainstalowanych w baraku nr 44. Przybliżają one dzieje tych miejsc i budynków na terenie miasta, które odegrały szczególną rolę podczas okupacji niemieckiej. Na planszach znajdują się komentarze historyczne (po polsku i angielsku) oraz archiwalne i współczesne zdjęcia opisywanych miejsc. Wśród nich jest m.in. budynek sztabu „Akcji Reinhardt” (dziś Wydział Prawa KUL), obóz pracy przy ul. Wrońskiej czy więzienie na Zamku.
