Zakład Badań Lekkich Przegród i Przeszkleń ITB dysponuje nowym stanowiskiem do badania poligonowego ścian osłonowych wg PN-EN 12 155:2004 zmontowanych na obiekcie. Wątpliwości związane z poprawnością montażu poszczególnych komponentów ściany wpływających na jej szczelność na wodę opadową, można rozwiać przeprowadzając badania ww. metodą w terenie. Tego typu sprawdzenie jakości wykonania ściany osłonowej na obiekcie kierowane jest do różnych odbiorców tych wyrobów tj.: inwestorów, inspektorów nadzoru budowlanego jak również samych wykonawców, co niejednokrotnie stanowi warunek odbioru wykonanych prac.Klasyfikacja ścian osłonowych w zakresie wodoszczelności ustalana jest na podstawie badań przeprowadzonych zgodnie z PN-EN 12155:2004. Niezbędna jest do tego wielkogabarytowa komora, umożliwiająca wytworzenie ciśnienia oraz rozproszonego strumienia wody. Laboratoryjne badanie wodoszczelności przeprowadzane jest na fragmencie ściany, który jest wykonywany specjalnie w tym celu. Wynik badania stanowi więc wyłącznie potwierdzenie właściwości systemu konstrukcyjnego. W praktyce szczelność ściany w bardzo dużej mierze zależy od jakości jej wykonania i zamontowania.
W celu potwierdzenia jakości wykonania ściany, na wykonanym obiekcie powinno dokonać się sprawdzania wodoszczelności, która jest bardzo istotna z punktu widzenia przyszłych użytkowników. Badanie wodoszczelności zamontowanej na budynku ściany bardzo często wymagane jest przez inwestora. Niejednokrotnie, pozytywny wynik badania sprawdzającego jest warunkiem odbioru przeprowadzonych prac.
Metoda sprawdzania wodoszczelności ścian w warunkach polowych opisana jest w PN-EN 13051:2004. Metoda ta została wdrożona przez Zakład Badań Lekkich Przegród i Przeszkleń ITB i jest stosowana od ponad roku. Kilkakrotnie była wykorzystana jako jeden z warunków odbioru obiektu a także jako podstawa oceny jakości wykonania ścian.
Zgodnie z zapisami w normie, ciśnienie wody powinno mieścić się w przedziale 2 do 3 barów. Moduł zraszający stanowi rura z dyszami rozmieszczonymi w odstępach nie większych od 400 mm. Przepływ wody należy ustalić na poziomie 5 litrów/minutę na metr długości rury. Natrysk wody powinien być prowadzony przez 30 minut. Dysze natryskowe powinny być oddalone od badanej powierzchni o 250 mm.
Do próby wodnej powinny być wytypowane fragmenty ściany zawierające powtarzalne elementy jak np.: osadzenie paneli nieprzeziernych, osadzenie okien, połączenie rygli i słupów. Obserwację badanego fragmentu ściany należy prowadzić od wnętrza budynku, bezpośrednio podczas natryskiwania oraz przez 30 minut od zamknięcia dopływu wody. Metoda ta pozwala na zbadanie za jednym razem znacznego fragmentu fasady – zależy to jedynie od długości rury natryskowej.
Poligonowa metoda sprawdzania wodoszczelności nie może być wykorzystana jako podstawa klasyfikacji ścian osłonowych. Stanowi jednak bardzo przydatne narzędzie służące do sprawdzenia jakości zamontowanej na obiekcie ściany. Jakość wykonania i zamontowania, która zależy od doświadczenia i zaangażowania ekipy montażowej mogą być sprawdzone wyłącznie na gotowym obiekcie. Profesjonalne wyposażenie Laboratorium Lekkich Przegród i Przeszkleń oraz wiedza i wieloletnie doświadczenie jego pracowników są gwarancją rzetelnej i obiektywnej oceny poprawności wykonania ściany.
[1] PN-EN 13051: 2004 Ściany osłonowe – Wodoszczelność – Badania poligonowe
[2] PN-EN 12155: 2004 Ściany osłonowe – Wodoszczelność – Badanie laboratoryjne pod ciśnieniem statycznym
