Od 6 niewielkich pokoi w 1913 roku po 1500m² sal wykładowych, biblioteki na 23 000 woluminów i ponad 90 pracowników naukowych w roku 2011. Po niemal 100 latach od powstania Gabinetu Historycznego Towarzystwa Warszawskiego, Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego wreszcie doczekał się siedziby na swoją, historyczną miarę.Aluminium, stal i piaskowiecNowy Instytut Historii to dwupiętrowy w części południowej i parterowy od strony dziedzińca uniwersyteckiego budynek wykonany z jasnoszarego granitu, jasnobeżowego piaskowca oraz ciemnografitowej stali. Nowoczesny kompleks mieści w sobie sale dydaktyczne, bibliotekę wraz z magazynem bibliotecznym na ponad 200 000 woluminów, małą czytelnię oraz pomieszczenia biurowe. Na wysokości pierwszego piętra został usytuowany szklany łącznik, który umożliwia łatwą komunikację pomiędzy dwiema częściami kompleksu. Całość została przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Transparentne systemy ReynaersŻeby sprostać wymogom projektowym, w budynku zastosowano rozwiązania zaawansowanych technologicznie systemów budowlanych. Transparentne ściany kurtynowe o konstrukcji aluminiowo-drewnianej zostały wykonane w systemie Reynaers CW 50, dzięki czemu do wnętrza wpada optymalna ilość światła słonecznego, a gmach sprawia wrażenie niezwykle lekkiego – szerokość profili aluminiowych od wewnątrz i od zewnątrz wynosi tylko 50 mm. W transparentne fasady zostały wpięte okna w systemie Reynaers CS 59 – trójkomorowym systemie okienno-drzwiowym z paskami termoizolacyjnymi, które zapewniają wysoką izolacyjność. Inny system firmy Reynaers, CW 50-SC (Structural Clamped) z mocowaniem mechanicznym, został zastosowany do budowy szklanego łącznika (mostek o lekkiej konstrukcji stalowej o przeszklonych ścianach) między dwoma budynkami. W systemie CW 50-SC widoczna szerokość zewnętrzna profilu (fuga silikonowa lub uszczelka z EPDM) wynosi jeszcze mniej, tylko 20 mm.Architektkom zależało na tym, by projekt nowego Instytutu Historycznego był niezwykle nowoczesny, nawiązujący do przeszłości, ale niebudzący wątpliwości, w którym roku został wykonany. Aluminiowe systemy Reynaers sprostały wymogom estetycznym (transparentność i lekkość konstrukcji), a także wysokim parametrom technicznym. W rezultacie powstał obiekt, z którego zadowolone są zarówno władze Instytutu, jak i zespół projektowy.
źródło: Reynaers



