W związku z rosnącym zainteresowaniem deklaracjami środowiskowymi EPD (Environmental Product Declaration), coraz więcej producentów wyrobów budowlanych staje przed koniecznością wyboru właściwej normy c-PCR (complementary Product Category Rules). Warto wiedzieć, że niewłaściwy wybór normy to jeden z najczęstszych powodów odrzucenia deklaracji przez weryfikatorów.
Norma c-PCR – pierwszy krok do poprawnej EPD
Deklaracja EPD musi bazować nie tylko na ogólnej normie EN 15804, ale także na uzupełniającej normie c-PCR odpowiedniej dla danej kategorii wyrobu. Tymczasem wiele firm pomija ten krok lub sięga po niewłaściwe dokumenty.
Jak sprawdzić, która norma c-PCR jest właściwa?
Kluczem jest kod klasyfikacyjny wyrobu, zawarty w rozporządzeniu CPR (Construction Products Regulation). Na jego podstawie można zidentyfikować odpowiednią normę c-PCR, przypisaną do danej grupy produktowej.
Najczęstsze błędy popełniane przez producentów:
- Mylenie kategorii produktów
Przykład: producent pustaków betonowych wybiera normę dla cementu (EN 16908), zamiast dla betonu (EN 16757). - Pomijanie wariantów produktu
Normy często uwzględniają różne klasy produktów, ale wymagają reprezentatywnych danych dla każdej z nich. - Nieprzeczytanie zakresu normy
EN 16810 dotyczy podłóg elastycznych, tekstylnych i laminowanych, ale nie obejmuje drewnianych parkietów – dla nich właściwa jest norma EN 16485.
Dlaczego to takie ważne?
Źle dobrana norma to strata czasu, pieniędzy i ryzyko odrzucenia deklaracji na etapie weryfikacji. Właściwy wybór c-PCR to fundament wiarygodnego i skutecznego dokumentu EPD.
Sprawdź, jak wybrać właściwą normę c-PCR dla deklaracji środowiskowej EPD
