W związku z zieloną transformacją producenci wyrobów budowlanych muszą zmierzyć się ze zmianą sposobu podejścia do produktu i zmniejszeniem emisji w produkcji. Ma to również wpływ na ich konkurencyjność na rynku i postrzeganie marki przez coraz bardziej świadomych klientów. Dlatego coraz więcej producentów ma potrzebę deklarowania cech środowiskowych swoich wyrobów, a jedną z kluczowych metod jest deklaracja środowiskowa EPD.
Takie wnioski płynęły z webinaru zorganizowanego przez Związek Pracodawców Producentów Materiałów dla Budownictwa, którego gościem był ekspert w dziedzinie ocen środowiskowych produktów – prof. Michał Piasecki, z Instytutu Techniki Budowlanej.
Ważne trendy
Transformacja gospodarek związana z dekarbonizacją trwa. Wprawdzie proces ten przybiera różne tempo w zależności od regionu Europy, jednak jest on nieunikniony i wpłynie na głębokie zmiany w wielu sektorach. W Komisji Europejskiej trwają prace w kierunku uwzględniania formalnego wymagań środowiskowych przy ocenie wyrobów i budynków. Siłą napędową tych działań jest budownictwo komercyjne, gdzie coraz bardziej popularne są systemy oceny budynku, które wymagają pośrednio i bezpośrednio posiadania przez producentów ocen środowiskowych swoich wyrobów. Wzrasta również odpowiedzialność społeczna w sektorze budowlanym i coraz więcej producentów ma potrzebę deklarowania cech środowiskowych swoich wyrobów, zwłaszcza w zakresie wspierania zarządzania środowiskowego, konkurencyjności swoich wyrobów czy postrzegania marki.
Kluczowe normy
Obecnie najważniejszą normą do oceny środowiskowej śladu węglowego jest norma PNEN ISO 14067:2018-10. W zakresie szerszej oceny, uwzględniającej więcej aspektów środowiskowych funkcjonuje norma PN-EN OSO 14025:2010, która umożliwia stworzenie deklaracji środowiskowej III typu.
Natomiast kluczową normą przy ocenie wyrobów budowlanych jest norma PN-EN 15804+A1:2014+A2:2020, która umożliwia przeprowadzenie oceny środowiskowej wyrobów w cyklu życia, i stosujemy ją do przygotowywania deklaracji środowiskowych wyrobów budowlanych przez producenta. Powstała również liczna rzesza norm tzw. PCRs, dedykowanych poszczególnym wyrobom.
Deklaracja środowiskowa EPD – najważniejsze fakty
Zgodnie z normą EN 15804 oraz ISO 14025 deklaracja środowiskowa III typu (EPD) dostarcza ilościowych informacji o oddziaływaniach środowiskowych wyrobów budowlanych w wybranych fazach jego cyklu życia. Jest to informacja, która odnosi się do jednostki wyrobu oraz jest zweryfikowana przez „stronę trzecią”. Celem deklaracji środowiskowej jest zapewnienie podstawy do oceny rozwiązań technologicznych i budynków w kontekście oceny środowiskowej oraz umożliwienie identyfikowanie tych, które powodują mniejszy wpływ na środowisko.
Do czego potrzebna jest deklaracja środowiskowa?
Z założenia jest to element wspierający systemy zarządzania środowiskowego. Deklaracja wymagana jest coraz częściej w ramach tzw. zielonych zamówień publicznych jako element dokumentacji przetargu. Ponadto zmienia się rynek i zmieniają się klienci, którzy coraz większą wagę przywiązują do rozwiązań ekologicznych, również w materiałach budowlanych. Część informacji może być użyta w etykietach środowiskowych (eco-labeling), a także przy projektowaniu budynków (BIM). Firmy wykorzystują deklaracje środowiskowe również do komunikacji o marce czy w raportach odpowiedzialności społecznej/zrównoważonego rozwoju (CSR). EPD jest również stosowana jako element ocen środowiskowych budynków. W wielu systemach posiadanie deklaracji środowiskowej podnosi wartość oceny budynku.
Narzędzie, które będzie zyskiwało na popularności to opracowane przez Komisję Europejską narzędzie dla ocen zrównoważonego budownictwa o nazwie Level(s) (poziomy). Ma ono umożliwić uproszczoną ocenę budynków biurowych i mieszkalnych.
Powyższy tekst jest fragmentem opracowania „W kierunku niskoemisyjnej gospodarki – znaczenie deklaracji środowiskowych EPD” dostępnego na stronie dlabudownictwa.pl. Przeczytaj pełną treść artykułu.
