Jedne z najstarszych drzwi na świecie wciąż są w użyciu — znajdziemy je w rzymskim Panteonie. Odlane z brązu na polecenie cesarza Hadriana podczas przebudowy świątyni, pochodzą z około 115 roku n.e. Pomimo imponujących rozmiarów są tak dobrze wyważone, że można je otworzyć lub zamknąć bez trudu.
Te monumentalne wrota przetrwały wieki, unikając średniowiecznych grabieży dzięki temu, że świątynia została przekształcona w kościół. To jedne z zaledwie dwóch drzwi na świecie, które nadal działają z oryginalnym zamkiem sprzed 2000 lat. Drzwi są w pełni autentyczne i pochodzą z czasów rzymskich. Należą do nielicznych zachowanych przykładów wrót z brązu, które ocalały mimo prób grabieży – zarówno przez barbarzyńców, jak i w okresie dominacji rodu Barberinich. W pobliżu zawiasów do dziś widoczne są ślady po narzędziach, którymi próbowano je wyrwać. Na szczęście — bezskutecznie.
Rzymianie opanowali sztukę odlewania brązowych drzwi do perfekcji. Brąz był wówczas materiałem popularnym — stosunkowo tanim, trwałym i łatwym do formowania w pożądane kształty oraz dekoracyjne motywy. Najczęściej wykonywano masywne, dwuskrzydłowe drzwi z litego brązu, osadzane na czopach umieszczanych w gniazdach w progu i nadprożu. Dzięki wynalezieniu żelaznych zamków Rzymianie uzyskali skuteczną ochronę przed włamaniami, co znacząco podniosło bezpieczeństwo budowli.
Drzwi Panteonu to imponująca konstrukcja — mierzą 7,53 metra wysokości i 4,45 metra szerokości. Są to prawdopodobnie te same drzwi, które zamontował Marek Wipsaniusz Agrypa, lub — jak twierdzi wielu historyków — te, które zlecił cesarz Hadrian. Niezależnie od autorstwa, drzwi do dziś funkcjonują bez zarzutu.
Źródło: italyrometour.com
Panteon, zlokalizowany w dzielnicy Pigna, w samym sercu historycznego Rzymu, to jedna z najważniejszych budowli starożytności. Został wzniesiony jako świątynia ku czci wszystkich bogów — przeszłych, obecnych i przyszłych. Jego pierwotna wersja powstała w 27 r. p.n.e. z inicjatywy Marka Wipsaniusza Agrypy, zięcia cesarza Augusta. Obecna forma to rezultat odbudowy przeprowadzonej przez cesarza Hadriana w latach 120-124 n.e., po tym jak wcześniejszy budynek został zniszczony w dwóch pożarach — w 80 i 110 roku n.e. Na początku VII wieku Panteon został przekształcony w chrześcijańską bazylikę pod wezwaniem Santa Maria della Rotonda (lub Santa Maria ad Martyres).
źródło: italyrometour.com
